: Wykorzystanie wielu rdzeni procesora (co może tłumaczyć oznaczenie „p4” jako odniesienie do czwartego procesora/wątku).
W fizyce teoretycznej czas jest traktowany jako czwarty wymiar czasoprzestrzeni. W symulacjach komputerowych „czwarty wymiar” ( ) jest parametrem kontrolującym ewolucję systemu.
: Jest to proces obliczania nowej pozycji i prędkości ciała na podstawie sił działających na nie w krótkim odstępie czasu (
Współczesne systemy dążą do optymalizacji tych obliczeń poprzez:
). Najczęściej stosuje się metodę Eulera lub bardziej stabilną integrację Verlata.
Symulowanie ciał miękkich (sprężystych) jest znacznie trudniejsze niż ciał sztywnych. Wymaga to dzielenia obiektu na siatkę punktów połączonych wiązaniami (sprężynami), co drastycznie zwiększa liczbę operacji matematycznych.
W przeciwieństwie do symulacji naukowych, które mogą trwać tygodniami, by uzyskać najwyższą precyzję, fizyka czasu rzeczywistego (często spotykana w grach komputerowych czy trenażerach medycznych) stawia na balans między dokładnością a szybkością. Głównym celem jest utrzymanie stałej liczby klatek na sekundę przy jednoczesnym zachowaniu wiarygodności wizualnej.
: Przeniesienie obliczeń fizycznych na karty graficzne, które świetnie radzą sobie z operacjami macierzowymi.