Dost Bulmak Cok Zor Bizim Koyde Now

Bizim köyün yolları dardır; iki traktör yan yana gelse biri elbet tarlaya kaçar yol vermek için. Ama gönül yolları nedense o yollardan daha dar, daha engebeli bugünlerde. Eskiler anlatır; "Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı vardı" diye. Şimdilerde o kahveler içiliyor içilmesine de, hatırı kapı eşiğinden dışarı çıkamıyor.

Yine de her sabah umutla çıkıyorum sokağa. Belki bugün bir selam, sadece selam olduğu için verilir. Belki bugün biri "Nasılsın?" derken, cevabını gerçekten merak eder. Çünkü biliriz ki; insan insana her zaman muhtaçtır ama dosta olan açlık, ekmeğe olandan her zaman daha derindir.

Dost dediğin, seninle susabilen insandır. Oysa bizim köyde herkes konuşmak istiyor, kimse dinlemek değil. Bir derdini açmaya gör; akşamına kahvehanede o dert, senden çok başkasının ağzına sakız oluyor. Güven, o eski kerpiç evler gibi birer birer yıkılıp gidiyor yerine beton soğukluğu geliyor.